|
Up Magazine nr.29 juli/augustus 2006 VanKatoen trekt van leerDe Nederlandse metal band VanKatoen is terug met een vers album ('DoorRood') en een nieuwe bezetting. Hoewel de band alweer dertien jaar bestaat zit de sleet er nog lang niet in. Sterker nog: de mannen gaan er dit jaar weer vol tegenaan. Zanger Bazz: "Alles wat we wilden bereiken hebben we bereikt." Frontman Bazz (42) en drummer Arnoud (38) hebben na het vertrek van hun oude bandmaatjes Lourens en Aart versterking gevonden in de vorm van gitarist Marijn van der Maat (21) en bassist Niels Goossens (25). Twee jonge honden die direct hun stempel op de muziek hebben gedrukt. De sound van VanKatoen is namelijk harder geworden, maar de inhoud blijft hetzelfde. De band speelt nog steeds Nederlandstalige metal, iets wat Bazz zal blijven doen: "Ik heb geprobeerd om in het Engels te zingen, maar dat lukte me niet. In het Nederlands kan ik me beter uiten en je hebt ook geen uitvluchten. Kijk, in het Engels kun je je nog verstoppen achter een 'yeah baby!' Als ik in het Nederlands 'ja schatje!' ga roepen dan denken de mensen dat je gek bent." De harder stijl van het vernieuwde VanKatoen is te danken aan de muzieksmaak van de verse gitarist. Die is namelijk fel en snel. Bazz: 'Marijn denkt in herrie. Die jongen heeft zijn hele kast vol staan met harde muziek. Dat was anders bij Lourens, die echt een heel brede smaak had, zo hield hij ook van jazz. Hij speelde ook allerlei soorten muziek, een echt multi-talent dus. Ik ben benieuwd wat hij van de nieuwe VanKatoen vindt. Niels heeft een compleet andere stijl, die goed bij de band past. Het is cool om met hem te werken, omdat hij zo intuïtief is. Als ik in nogal abstracte bewoordingen iets probeer te vertellen over de vorm van de muziek, dan pikt hij dat zo op en vertaalt dat direct in geluid. Als bassist denkt hij niet in akkoorden, maar in sfeer. Dat is erg bijzonder." De diepte in Die research is echter wel de moeite waard, want de teksten van VanKatoen gaan de diepte in. Zo behandelt de band op 'DoorRood' onderwerpen als sekstoerisme en fundamentalisme. Issues die je niet snel tegenkomt in de Nederlandse muziekscene. "Het is heel tof om te horen dat je mensen kunt raken met je teksten. Dat mis ik in Nederlandstalige muziek, omdat er vaak heel veilige onderwerpen worden aangesneden met een belerend toontje. Ik wil niemand vertellen wat ze moeten doen of denken. Laat mensen het zelf maar uitzoeken, alles wat ik kan is vertellen hoe ik ergens over denk. Ik heb ook niet alle antwoorden." En favoriet nummer op 'DoorRood' heeft de frontman niet, al heeft de track 'Alleen' een speciale betekenis voor hem. "Dat nummer is in één take opgenomen. De muziek was al klaar toen ik de tekst in een keer inzong. 'Alleen' gaat over de dood van mijn vader. Erg emotioneel was dat, ik heb het daar erg moeilijk mee gehad. Toen de zang werd opgenomen ging mijn gevoel diep, heel diep. Ik heb zitten huilen tijdens de opname. Als ik eraan terugdenk is het van de gekke eigenlijk. Ik bedoel: ik heb zitten janken tijdens het maken van een plaat! Om eerlijk te zijn heb ik er enorm tegenop gekeken om dat lied op te nemen, maar toen ik eenmaal bezig was en mijn emoties vrijuit kon laten stromen, voelde ik me erg opgelucht." Het emotioneel geladen 'Alleen' vormt een groot contrast met de rest van de cd. "Je kunt wel een keiharde plaat maken, maar ik denk dat een rustig nummer een verrijking is voor ons als band." Rock in andere dimensie Nu de band Pinkpop heeft behaald zijn alle dromen van Bazz wel uitgekomen. "Alles wat we wilden bereiken hebben we bereikt. Ook onze onafhankelijkheid zou ik nooit willen missen, echt geweldig vind ik dat." De toekomst van de band ziet er letterlijk zonnig uit: VanKatoen gaat in december een paar weken toeren in Zuid-Afrika en ook een tweede bezoek aan Indonesië zit eraan te komen. "De track 'Merapi' die op 'DoorRood' staat is een samenwerking met een Indonesisch orkest. Ik verwacht dat die song wel opgepikt wordt daar. Je hoort het: VanKatoen bruist nog steeds!" Frank van de Ven |