VanKatoen
DoorRood / Eigen beheer
Rocktribune(B) juli 2006

Derde plaat van deze Nederlandse band die alleen al opvalt vanwege het gebruik van Nederlandstalige teksten. Er zijn nog wel een aantal bijzonderheden aan VanKatoen. Het hoesje van de cd is… van katoen en als onafhankelijke band slaagde het viertal er in om een optreden op Pinkpop 2006 in de wacht te slepen. Als dank kocht de groep een aantal Pinkpop-tickets voor de fans die hen daar gebracht hadden, sympathiek. Belangrijk is echter dat ook de muziek erg goed is. De vier muzikanten weten individueel goed met hun instrument om te gaan. Zanger Bazz Barnasconi valt op door te schreeuwen en/of hees te fluisteren, gitarist Marijn van der Maat wisselt nauwelijks hoorbare melodieën af met brute riffs terwijl de ritmesectie Arnoud Bongaards (d) en Niels Goossens (b) ook lekker dondert en bliksemt. Het geheel is nog beter dan de som der delen, VanKatoen poot regelmatig een ongelofelijke geluidsmuur neer op hun songmateriaal, dat desondanks erg emotioneel klinkt (“Nietes”, “Zeik”, het titelnummer) en ook een aantal rustpunten bevat. In de grimmige sleper “Merapi” worden er klanken van een gamelanorkest (Indonesische percussie en fluiten) en klaaglijke vrouwenzang gekoppeld aan metalriffs. Het is samen met de totaal uit de bol gaande metal van “Terug” en het indrukwekkende “Alleen” een van de topnummers van een –terecht – “Doorrood” gekleurde plaat. Jammer dat het woord ‘alternatief’ het laatste anderhalve decennium zo vaak verkeerd gebruikt is geworden, maar VanKatoen is wel degelijk een authentieke alternatieve band. En een goede ook! Leuke website trouwens:

Rudi Claeys – 80