|
Van Katoen - Door Rood Evil Dr. Smith: Stel, je mag met je band een liedje spelen op een jubileumavond van een welbekende artiest en het eerste wat je doet is de feestneus recht in zijn ogen aankijken en uit de grond van je hart zeggen: "Man, wat heb ik jou gehaat!" Om vervolgens een liedje van de celebrity volledig te verbouwen tot compleet onherkenbare chaos. Knappe vent die daarmee het publiek de handen op elkaar kan krijgen, en helemaal als je daarmee de jubilaris aan het lachen kan krijgen. Toch lukte dit Bazz, zanger van Katoen, met zijn inleidend praatje op hun cover 'Hilversum III' tijdens het veertigjarig jubileum van Herman van Veen's carrière in Tivoli, afgelopen winter. De fanatiekste do-it-yourself punnikpunkband van Nederland heeft weer een creatief hoogstandje geleverd met de verpakking van hun nieuwste CD. De verpakking is letterlijk van katoen gemaakt en is een leuk vormgegeven borduursel (waarbij de barcode als een wanordelijk mikadospel op de achterzijde is gestikt) dat door de band zelf wordt aangeraden om als opnaai-embleem op jas, hoed of string te naaien. "Door Rood" op je string… hehe, de grappenmakers. Nu behoeft deze band natuurlijk nauwelijks introductie, want zo populair als de band is bij hun overwegend jonge fans, zo zuur kijken vaak de chagrijnige azijnpissers van de media richting deze lawaaipapegaaien. Eerlijk gezegd behoor ik ook een beetje tot die laatste groep, hoezeer ik hun originaliteit (alleen De Kift overtreft de band in CD-verpakkingen), creativiteit (de meest ludieke optredens hebben ze verzonnen), houding (veel inzet voor beginnende bandjes) en gedrevenheid (alles in eigen hand houdend) ook waardeer. Hun Nederlandstalige, nu metalige punkrock komt mij eenvoudigweg wat te rommelig en rammelig over. Ook hun nieuwe CD heeft een geluid dat klinkt alsof de band de opnames live en in één keer heeft opgenomen. Het is een productiegeluid dat andere Amsterdamse bands als Laberinto, Ambiossis en Agresión ook hebben. Niks geen triggers, effecten, elektronica of andere fratsen. Fuck ProTools: Van Katoen klinkt op CD zoals ze live spelen en vice versa. Integer en eerlijk, maar je moet er wel even naar leren luisteren. En dat gaat op deze nieuweling beter af dan ooit tevoren, wellicht omdat dit album een stuk gevarieerder en afwisselender klinkt. Vooruitstrevend zou ik zelfs voorzichtig durven zeggen, zonder liefhebbers van het rechttoe rechtaan ramwerk voor het hoofd te willen stoten. Hoe het ook zij, er zit op dit album een flink aantal sfeermomenten op deze CD. Zo bezit 'Merapi' (Zuid)Oost-Aziatische klanken met op de achtergrond maniakaal geschreeuw van Bazz, drijvend op een dreigend mid-tempo bassriff. Nou doet die bassist wel vaker leuke dingen, zoals in het verder niet zo bijzondere titelnummer. 'Terug' zit weer onder de tribal drums dat rechtstreeks uit de Soulfly-stal lijkt gekomen. Hoogtepunt van het album, het bijna zeven minuten durende 'Alleen', heeft een ingehouden woede, een claustrofobische spanning dat nog meer aan Tool doet denken dan aan Deftones. Zondermeer een beresterk nummer, zelfs voor mensen ver buiten de normale doelgroep van Van Katoen. Niet alles is even geslaagd, maar zo biedt deze CD zeker meer momenten die bewijzen dat Van Katoen méér is dan dat enthousiaste, geinige livebandje met die leuk vormgegeven CD's. Ze kunnen wel degelijk toffe nummers schrijven. Oei, als dat zelfs de chagrijnige azijnpisjournaille concludeert, dan hopen we dat de Van katoen fanbase hier niet van terugdeinst: "De media snapt er immers geen hol van", tenslotte. En dat verdient Van Katoen nu juist weer net niet met deze prettig geïnspireerde plaat, waarin ook nog een bon zit waarmee je gratis een CD met Van Katoen's optreden op Pinkpop kan ontvangen. Bazz kreeg trouwens de lachers op de hand, inclusief de heer Van Veen zelf, doordat hij verhaalde over zijn eerste vriendinnetje die een groot fan was van Herman. Urenlang kon zij dwepen over Herman, tot hij er helemaal stapelgek van werd. En bij een concert van Herman had ze Bazz urenlang in de kou laten wachten, omdat ze Herman backstage probeerde te zien. Ik kan die man al om heel wat minder haten. |